تکنیک های رایج عیب یابی برای خرابی مقاومت

استفاده طولانی مدت از مقاومت ها ممکن است به ناچار منجر به برخی مشکلات استفاده از جمله نویز و شل شدن در هنگام استفاده و همچنین پرش اشاره گر شود. مشکلاتی که در زمان های مختلف استفاده رخ می دهد نیز متفاوت است. این مقاله برخی از تکنیک های رایج عیب یابی خرابی مقاومت را معرفی می کند.
(1) ابتدا بیایید ظاهر ترمیستور را مشاهده کنیم. پتانسیومترها یا ترمیستورها باید به وضوح علامت گذاری شوند، بدون زنگ زدگی بر روی تراشه ها یا پین های زغال سنگ، چرخش انعطاف پذیر محور چرخشی، سفتی مناسب، احساس صاف دست در حین چرخش و بدون صدا یا لرزش مکانیکی.
(2) تکان دادن ملایم لحیم پتانسیومتر یا پین های ترمیستور با دست نباید باعث شل شدگی شود.
(3) محدوده مقاومت مولتی متر را روی محدوده مناسب تنظیم کنید، سپس صفر کردن اهمی را انجام دهید. در نهایت دو پروب (مثبت و منفی) را به دو پایانه آند وصل کنید تا مقدار مقاومت واقعی را اندازه گیری کنید. در نهایت، مقدار تست و مقدار اسمی مقاومت بررسی می‌شود تا مشخص شود که آیا پتانسیل یا ترمیستور دست نخورده است. اگر نشانگر مولتی متر ثابت بماند، نشان دهنده قطع شدن مقاومت داخلی است.
(4) پین مرکزی یک پتانسیومتر یا ترمیستور به تماس متحرک داخلی آن متصل است. از دو پروب یک مولتی متر برای اتصال پین مرکزی و هر پایه دیگر استفاده می کنیم و سپس به آرامی دسته شفت را می چرخانیم. اشاره گر سر متر باید به آرامی و به همان نسبت حرکت کند. اگر نشانگر بپرد یا بیفتد، نشان دهنده این است که نقطه ساعت متحرک و بدنه آند اتصال ضعیفی دارند.